Zasadniczo tak, konstrukcja dual-mono przewyższają te, w których dwa, zamknięte w jednej obudowie kanały, posiadają wspólne elementy. Konstrukcja dual mono może oznaczać po prostu dwa wzmacniacze w jednej obudowie. Rodzi to konsekwencje w postaci podwójnych kosztów, ale wpływa korzystnie na moc, separację kanałów (zmniejsza przesłuch między kanałami) poprawia dynamikę i powoduje zwiększenie całkowitych możliwości w stosunku do standardowego wspólnego zasilania. Oprócz wzmacniaczy konstrukcja dual-mono może dotyczyć innych urządzeń: np. fragmentów układu przetworników DAC, przedwzmacniaczy gramofonowych i liniowych.
Urządzenia DUAL mono w ofercie T+A:
Seria HV
- T+A PA 3100 HV
- niemal całkowicie symetryczna konstrukcja dual mono,
- dwa niezależne zasilacze dla obu kanałów,
- oddzielne stopnie końcowe i krótkie ścieżki sygnału.
- T+A A 3000 HV
- pełna architektura dual mono,
- dwa duże transformatory toroidalne (po jednym na kanał),
- oddzielne banki kondensatorów filtrujących,
- niezależne wzmacniacze dla lewego i prawego kanału.
- T+A M 40 HV
- tu każdy kanał znajduje się już w osobnej obudowie, więc klasyczne określenie dual mono przestaje mieć zastosowanie – to po prostu dwa niezależne monobloki.
Przedwzmacniacze
- T+A P 3100 HV
- symetryczna budowa,
- osobne sekcje dla obu kanałów,
- bardzo rozbudowana separacja zasilania.
Przetworniki DAC
- T+A DAC 200
- dwa niezależne tory konwersji – po jednym dla każdego kanału,
- osobne przetworniki dla PCM oraz osobny tor dla DSD,
- architektura zbliżona do dual mono.
- T+A DAC 8 DSD
- również posiada rozdzielone ścieżki dla lewego i prawego kanału oraz bardzo wysoki poziom separacji.
Wzmacniacze słuchawkowe
- T+A HA 200
- w pełni zbalansowana architektura dual mono,
- niezależne tory dla obu kanałów od wejścia do wyjścia.